วันนี้ไม่ได้นอนเลย

แบบว่าตั้งใจจะไปทำบุญ

ความจริงคือนอนไม่หลับ

เพราะเมื่อวานหลับเยอะไป

ก็ไม่สบายเป็นไข้+เจ็บคอนี่หน่า

ตอนแรกตั้งใจจะถือศีล 8

แต่สุดท้ายได้มากสุดก็ 5

ก็ยังดี ยังทำได้ ดีกว่าทำไม่ได้เนอะ

วันนี้ทำกับข้าวไปทำบุญเองเลย

ลุกมาหุงข้าวตั้งแต่ตีสี่ครึ่งได้

ทำไข่เจียว ไข่ต้ม แล้วก็ปลากระป๋องทอด

น่ากินไหมละ ^^

วันนี้ได้เห็นการทำบุญแบบชาวเชียงรายด้วย

แปลกดีจริงๆ

ตอนแรกพระก็สวดปกติ

มาแปลกตอนก่อนพระจะให้พร

จะมีการออกมาใส่บาตรอาหารแห้ง

ผู้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆกันเค้าอธิบายว่า

เป็นการทำบุญหมู่

อืม ดูน่ารักดี

คนในสังคมเมือง

คงไม่มีโอกาสได้เห็นอะไรแบบนี้

ชอบที่นี่จังเลย

สังคมเล็ก ที่อยู่อย่างมีความสุข

 อ่อ ใครบอกเด็กไทยไม่เข้าวัด

ขอเถียงสุดใจ

อย่างน้อยก็ไม่ใช่เด็กมฟล

ตื่นไปทำบุญกันเยอะมาก

ไปกันโดยไม่ได้นัดหมาย

แต่ตอนจบสุดท้าย

ก็มาเจอกันแถวร้านข้าวหน้ามอ

หาข้าวกิน ก่อนจะไปนอน

^^ รักเชียงราย

รักมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

มหาวิทยาลัยเล็กๆที่น่าประทับใจ

***************

อีกนิดนะ

ยังคิดถึงนะคะ อีก 45 วันเยอะกันนะ

 

edit @ 17 Jul 2008 09:09:30 by MWAN

ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เป็นอะไร

คิดถึงก็ยอมรับว่าคิดถึง

ไม่ได้ยินเสียงก็คิดถึง

พอได้ยินเสียงก็อารมณ์ดี

แต่บางทีก็แปลกใจตัวเอง

ทำไม เหมือนบังคับให้ตัวเองคิดถึง

มันไม่รู้สิ

บางทีเหมือนไม่ได้อยากคิดถึง

แต่อะไรบางอย่างบอกว่า ต้องคิดถึงนะ

ไม่คิดถึงไม่ได้

เลยไม่รู้ว่าทีเป็นอยู่ตอนนี้คืออะไร

ยอมรับนะ ว่ารู้สึกกับเค้าคนนั้นมากกว่าคนอื่น

เค้าเองก็แสดงออกกับเราเช่นเดียวกัน

เพียงแต่ระยะทาง และเวลา

ที่ทั้งไกลกัน ทั้งต่างคนต่างไม่ว่าง

เลยยังไม่สามารถเป็นอะไรไปมากกว่านี้ได้

แต่เพราะอะไรนะ

ความรูสึกเดิมๆที่เคยมีก่อนจะมีเค้า

ก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

อ่อ อาจจะดีกว่าหน่อย

ตรงที่เวลาเหงาก็มีคนให้โทรหา

เวลาเหงาก็คิดถึงเค้าคนนั้น

แต่ทำไมเวลาปกติ ไม่เห็นเราจะเปลี่ยนไป

เฮ้อ เขียนเองยังงงเอง

ตกลงเราต้องการจะเขียนอะไรเนี่ย

อืม แบบว่าบางที ใจเราอ่ะ

ก็ไม่ได้คิดถึงแต่เค้า

ทั้งๆที่มันควรจะติดถึงแค่เค้าก็พอ

จะเป็นเพราะ ระยะทาง + เวลา รึป่าวนะ

แต่อย่างว่าแหละ

สุดท้ายมันก็ใจของเราเองทั้งนั้น

อืม แต่ไม่ว่าจะยังไง

น้องสาวอาจจะมีพี่ชายได้หลายคน

แต่พี่ชายคนนี้จะเป็นคนเดียว

ที่น้องสาวจะไม่มีวันลืม

^^

คิดถึงพี่ชายนะคะ

คิดถึงที่สุดเลย

คิดถึงจริงๆนะ

แต่ไม่รู้ว่าพี่ชายจะคิดถึงน้องรึป่าว

^^ มะคืนโทรมาหาเราคุยกันนิดเดียวเอง

แบบว่ายังไม่หายคิดถึงเลย

แต่ก็นะ ไม่เคยหายคิดถึงอยู่ละ

วันนี้ก็ไปเปิดห้องชมรมเหมือนเดิม

ตอนห้าโมงเย็น

อยู่จนเกือบๆจะหกโมง

แต่พอออกจากD1 มาได้ไม่ถึงสามก้าว

ยังไม่ทันขึ้นรถเลย

คุณพี่นุ โทรมาถามไม่เปิดหรอ

คุยจบ ก็ไปเดินเที่ยวตลาดนัดกะเพื่อน

คุณเท็น กะคุณพี่ต่อก็โทรมาอีก

บอกให้ปีนเปิดห้องเลยก็ไม่เอาทั้งสองคน

บอกไม่สามารถ

อ่ะนะ สงสัยช้านเป็นหญิงถึกคนเดียว 555+

พอกลับมาบ้านคุณนายภุยังโทรมาถามอีก

โอ๊ะโอ วันนี้ทำไมมีคนอยากเข้าห้องชมรมเยอะจัง

ไว้อาทิตย์หน้าจะเปิดนะจ๊ะ อิอิ